Białaczka u dzieci

• Home
• Forum
• Kontakt

Białaczka u dzieci

Białaczka, czyli nowotwór krwi jest bardzo niebezpieczną chorobą, o wielu odmianach. U dzieci najczęściej występuje ostra białaczka limfoblastyczna. Jej początki mogą przypominać zwykłe przeziębienie, dlatego nawet takich objawów nie można lekceważyć, zwłaszcza w przypadku dziecka. Wiek, w którym jest ono najbardziej narażone na zachorowanie na białaczkę to 3-5 lat.

Czym jest białaczka?

Białaczka to inaczej nowotwór krwi, powodujący, że u chorego następują patologiczne zmiany w jej składzie. Komórki krwi, produkowane w szpiku kostnym, podczas tej choroby zaczynają namnażać się w sposób niekontrolowany. Dochodzi do powstania ogromnej liczby patologicznie zmienionych , niedojrzałych komórek, które nie mogą pełnić swoich funkcji, a do tego blokują rozwój zdrowych krwinek. W dalszym przebiegu białaczki komórki te dostają się do krwi, a wraz z nią do innych ważnych narządów, takich jak wątroba, śledziona, czy nerki. Ich obecność można także zaobserwować w płynie mózgowo – rdzeniowym. Do dzisiaj trudno jest określić przyczyny białaczki. Spore znaczenie przypisuje się czynnikowi genetycznemu, jednak mechanizm ten nie jest do końca wyjaśniony. Również czynniki środowiskowe mogą mieć wpływ na zachorowania. Wśród nich wymienia się m.in. promieniowanie, pestycydy, niektóre inne środki chemiczne.

Objawy białaczki

Pierwsze objawy białaczki są niecharakterystyczne. Dziecko może być osłabione, zmęczone, senne. Powinna zaniepokoić nas nienaturalna bladość oraz pojawiające się siniaki lub wybroczyny. Towarzyszyć temu może gorączka. Często u osób chorych na białaczkę infekcje utrzymują się bardzo długo, przechodzą z jednego narządu na drugi np. po zapaleniu gardła dziecko choruje na zapalenie ucha. Innym symptomem mogą być bóle kostno – stawowe. Należy pamiętać, że początki białaczki u dzieci przebiegają bardzo różnie, dlatego najlepiej jak najprędzej udać się do lekarza.

Diagnostyka i leczenie białaczki

Lekarz podejrzewając białaczkę zleci odpowiednie badania krwi, sprawdzające obecność komórek nowotworowych. W przypadku wykrycia ich, dziecko zostanie skierowane na dalsze badania – pobranie szpiku kostnego oraz płynu mózgowo – rdzeniowego, w celu dokładnego określenia choroby oraz stanu jej zaawansowania. Mogą być wykonane również inne badania towarzyszące np. USG. Następnie pacjent zostanie skierowany do szpitala gdzie spędzi od kilku tygodni do kilku miesięcy. Przed rozpoczęciem terapii zazwyczaj przetacza się krew od zdrowej osoby, dzięki czemu chory wzmacnia się i przestają pojawiać się krwawienia i wybroczyny. Leczenie uzależnione jest od typu choroby, jej stadium oraz od stanu pacjenta. Najczęściej jego podstawą jest chemioterapia. Oprócz tego stosuje się naświetlenia oraz leczenie towarzyszące. Dla małych pacjentów bardzo ważne jest silne wsparcie rodziny, zwłaszcza, że dobry stan psychiczny bardzo wpływa na postępy w leczeniu. W niektórych przypadkach lekarze decydują o konieczności dokonania przeszczepu szpiku kostnego. Jest to ryzykowna operacji, ponieważ obcy szpik może się nie przyjąć, mogą wystąpić powikłania. Jednak wielu dzieciom, które nie miały możliwości innego leczenia, to właśnie ten zabieg pozwolił na powrót do zdrowia.